χρυσόψαρα

Θ’αφήσω στην παραλία

την ψυχή μου

αυτό το καλοκαίρι

και θα φτύσω όλα τα κουκούτσια  μου.

Κι όταν το νερό καλύψει το κεφάλι μου

θα σπάσω τη γυάλα

για να χυθούν όλα εκείνα που με κάνουν να χαίρομαι

κι αυτά είναι 10 άνθρωποι

που αγαπάω

και που μόνο το άπειρο της θάλασσας τους αξίζει.

 

Η στεριά ανήκει πλέον στα σκυλόψαρα.

Advertisements

μεταμόρφωση

Tο καλοκαίρι, 
ξέρετε,
είναι η ιδανικότερη εποχή 
για να ξυπνήσουμε ένα πρωί
μεταμορφωμένοι σε κατσαρίδες.
 
Ιδρωμένοι κάτω απ’τα σεντόνια,
λιγδιασμένοι σχεδόν,
προκαλούμε
ήδη
αρκετή αηδία
στους ανθρώπους
και στους εαυτούς μας.
 
Κι έτσι 
αφυδατωμένα
που είναι τα μυαλά όλων
το μόνο σίγουρο·
 
θα ‘χουν εξατμιστεί οι ευθύνες 
και κανένα αφεντικό
δεν θα μας αναζητήσει.

 

Η επιβίωση ξυπόλυτη στη μέση της πλατείας.

Η γη περιστρέφεται εκατομμύρια φορές γύρω απ’τον εαυτό της.
Άπειρα μερόνυχτα μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο.
Το σύμπαν σε αποσύνθεση.
Ο ήλιος εφάπτεται του εδάφους.
Στριφογυρίζουμε τυφλομένοι.
Όποιος δεν προλαβαίνει να καθήσει καίγεται.
Άλλο παιχνίδι αυτό.
Κι ένα άλλο:
αγαλματάκια ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα.
Το αγέλαστα το καταφέρνουμε άκοπα.
Κάποτε παίζουμε και κρυφτό.
Ένας τα φυλάει κι οι υπόλοιποι κρυβόμαστε πίσω απ’τις ταφόπλακες.

 

Η επιβίωση ξυπόλυτη στη μέση της πλατείας.

 

β α σ α ν ί ζ ο μ α ι

Είναι καλοκαίρι.

Η πραγματικότητα μάς ειρωνεύεται.

Όπλα, λεφτά, θάλασσα και ιδρωμένες μασχάλες.

Σκαρφαλώνουμε στο λόφο με τα σκατά.

Ο φακός εστιάζει στην κίνηση των μυρμηγκιών.

Τα μπάνια του λαού·

βάφτισμα σε κολυμπήθρα από άμμο.

Οι προφήτες επιπλέουν νεκροί.

Τα σκυλόψαρα φοβούνται την κίνηση των ποδιών μας κι απομακρύνονται.

Αντιηλιακά με δείκτη προστασίας 25-30.

Ξεγελάμε τον καρκίνο του δέρματος

κι αυτός κατατρώει την επιδερμίδα των βράχων.

Γκρεμίζονται τα φλεγόμενα βουνά,

πέφτουν στη θάλασσα

κι η φωτιά τους καίει τ’αλάτι.

Τα κουνούπια ρουφάνε το μολυσμένο μας αίμα

και πεθαίνουν χορεύοντας με πλαστικές μονόχρωμες πεταλούδες μιας χρήσεως.

ανεμιστήρες και πειραγμένες εξατμίσεις

Η ζέστη έχει αρχίσει να γίνεται αφόρητη. Δεν έχεις λεφτά για ερκοντίσιον, οπότε τα μεσημέρια ακούς μόνο τον ανεμιστήρα και κάπου-κάπου κανένα μηχανάκι με πειραγμένη εξάτμιση.

Τα βράδια μερικές φορές φυσάει. Βγαίνεις έξω κι οι δρόμοι είναι άδειοι. Περπατάς και, πάλι, ακούς μονάχα ανεμιστήρες και μηχανάκια με πειραγμένη εξάτμιση.

 

Κι είναι σαν να ‘φυγαν όλοι ξαφνικά και να ξέχασαν αναμένους τους ανεμιστήρες. Οι τελευταίοι θα φεύγουν μ’ εκείνα τα μηχανάκια που ‘χουν πειραγμένες τις εξατμίσεις.

η μαζική κουλτούρα της πίστης

Προσκύνημα σ’ ό,τι ορίζουμε θεό στη ζωή μας.

Κωλοδάχτυλα στους διαβόλους μας.

Το άπειρο του μυαλού εγκλωβισμένο σε μια μίζερη κρανιακή κοιλότητα.

Αγάπη και μίσος·

δίπολο κληρονομούμενο.

 

Κι έτσι άθεος ορίζεται ο άπολος.

Εκείνος που μόνο αγαπά

ή που μόνο μισεί

ή που άλλοτε αγαπά ό,τι μισούσε

κι άλλοτε μισεί ό,τι είχε αγαπήσει.

Αναλόγως.

 

Κι ενώ οι πιστοί ελπίζουν τα πάντα

και φοβούνται τα πάντα,

ο αθεϊσμός ανάγεται σε υποκουλτούρα

των εξωγήινων.

 

άβαταρ²

Δεν θα τ’ αντέξει ο άνθρωπος

που ‘καψε τη ζωή του.

Κι όταν μαυρίσει ο ουρανός

και η σκιά πεθάνει

τα μάτια βγάζουν δάκρυα

μα δε σβήνουν οι φλόγες.