κρακ

Σκέψου το κρακ που ακούγεται όταν σκάει ο τζίτζικας,

και πέφτει στο έδαφος το διαφανές περίβλημά του,

να σπρώξει το μίσος

για τη μυθική διαφορά συνείδησης των μυρμηγκιών, που ποτέ δεν σκάνε,

να καρποφορήσει μες στον κατακαλόκαιρο.

 

Κι ύστερα η σκέψη ότι απροστάτευτα είναι τα σπλάχνα τους από την κάψα του τσιμέντου

θα ζητήσει απ’ τη θάλασσα να πνίξει την πηχτή πραγματικότητα

των δύστυχων

τετράποδων εργατών.

 

Καλό καλοκαίρι.

 

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “κρακ

  1. Θα διαβάσουμε για το σκάσιμο του τζίτζικα
    στα περιοδικά
    τις ώρες που θα ξεκλέψουμε για να δούμε τη θάλασσα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s