μεταμόρφωση*

Στέκεσαι στην οπτική γωνία του καθενός

και μετά τρέχεις στην ποντικότρυπά σου.

Κι ύστερα κοιτάζεις πίσω

και βλέπεις μια ουρά να σ’ακολουθεί.

Και τότε αναρωτιέσαι πως γλίστρησε η ζωή

ανάμεσα απ’τα δόντια

που έφτυναν λέξεις

ώσπου να σχηματιστεί το ξόρκι της μεταμόρφωσης.

 

 

Advertisements

στο γύψο

Είδα τα χέρια

να πετάνε γαρύφαλλα

πέτρες

μολότοφ

δακρυγόνα

τσιγάρα

σκουπίδια

γιαούρτια.

Να μουτζώνουν.

Να κρατάνε όπλα.

 

 

«Πράξεις είναι
και ντρέπονται
τα χέρια που συμβάλλουν»

 

Περιγράψτε με μια φράση τη σημερινή Αθήνα

Στην Αθήνα αυτή την εποχή κάνει κρύο κρυώνουν οι άστεγοι πολύ όλο και περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν στα σκουπίδια να φάνε σήμερα είδα δυο παιδιά που μετά το σχολείο ακόμα φορτωμένα με τις τσάντες τους είχαν σκύψει πάνω από έναν κάδο έρχονται χριστούγεννα όλοι στολίζουν μπαλκόνια και δέντρα νομίζω πως αν μπορούσαν θα ήθελαν να κρεμαστούν από ένα κλαδί και να μείνουν εκεί προσπαθούμε να γελάσουμε γιατί αλλιώς θα μας διαλύσει η μιζέρια έχουμε νεύρα καταθλίψεις εγκεφαλικά φασίστες.

 

Στην Αθήνα δεν είναι ωραία.

Γραμμή οριζόντια

Υπάρχει μια γραμμή μεταξύ ρομαντισμού και πραγματικότητας.
Είναι ίδια μ’ αυτή που σχηματίζουν οι κορφές των βουνών στον ουρανό ενώ βγαίνει ο ήλιος τις αυγές.
Κι είναι δίλημμα μεγάλο του ανθρώπου να επιλέξει αν θα ζει τις νύχτες σαν τις νυχτερίδες
ή αν θα βουλιάξει στο ρεαλισμό όπως τα σκυλιά.