τιποτα περισσοτερο

τιποτα περισσοτερο δε φοβαμαι

απ’ το να με τυλιξει ο κοινωνικος ιστος

και ν’αρχισω να νιωθω θαλπωρη

Advertisements

όπως η στάχτη κατακαλόκαιρο 

όπως η στάχτη απ´τα τσιγάρα που τη γυροφέρνουν οι βοριάδες σε κάποιο κάστρο κατακαλόκαιρο· 

κι όπως του αναπτήρα η φωτιά  που με το ζόρι κρατιέται να μη σβήσει,

έτσι αιωρούνται κι έτσι τρεμοπαίζουν όλα αυτά που κρατάμε μέσα μας

ένα χρόνο τώρα