Βυσσινόκηπος

«Όλα τα δικά σου τα ξέρω.
Πώς κοιτάς όταν λες ψέματα.
Πώς κόβεις το κρέας με το μαχαίρι.
Πώς ακριβώς μυρίζει η επιδερμίδα σου.
Ακουμπώ το κεφάλι στην κοιλιά σου
και τα έντερά σου γουργουρίζουν.
Την Γυναίκα την αγαπάς στο σύνολό της,
ή καθόλου.»*

«Ψέματα ήτανε ό,τι κι αν έλεγα
ψέματα ήτανε, δε σ´ αγαπούσα
Είμαι παλιόπαιδο και σε βασάνιζα,
γι´ αυτό λοιπόν μην κλαις για μένα,
μην πονάς.» **