απέραντα μέτρια

Και ξέρεις,

καπως έτσι παίζεται το παιχνίδι,

κι οι ήττες είναι τα άστρα της μετριότητας

που θα λάμπουν για πάντα μες στο μαύρο

που θα σκεπάζει αυτή τη δύσκολη

κι απέραντα μέτρια ζωή.

θέση καμία / η κόλαση είναι οι άλλοι*

Ίσως πολλά μπορείς να κάνεις

ή λίγα

ή τίποτα.

Και, ξέρεις, δεν νοιάζεται κανείς στ’ αλήθεια

αν με ρεμάλι μοιάζεις ή με βλάκα.

Ρώτα, αν θες, αυτούς που έτσι μιλάνε,

τι σκέφτονται το βράδυ πριν κοιμηθούν

και σίγουρος να ‘σαι πως θέση για σένα εκεί δεν έχει·

ρεμάλι ή ικανός, νεκρός ή όχι.

Θέση καμία

όταν οι άλλοι ετοιμάζονται να κοιμηθούν.

κανονικά

Το πιο σκληρό ίσως πράγμα σε τούτη τη ζωή

και το πιο δύσκολο•

έχει κι η κανονικότητα τα όρια της.


κι ας πάλεψες πολύ για τα κανονικά

κι ας σκέπασες την τρέλα σου με ζήλο 

ο ξένος μέσα σου γελάει δυνατά

κι εσύ ακούς το γέλιο του σαν ξιπασμένο θρήνο

 

τι και ε*

κι αν δεν μ’ ακούν όταν μιλώ

παρόλο που το στόμα μου ανοιγοκλείνει

είναι γιατί

έτσι μιλώ για σένα

ψιθυριστά

επειδή σαγαπώ