ξανά καλοκαίρι

πιστεύω στους αστάθμητους παράγοντες

πιστεύω στην ξεφτίλα της εξομολόγησης κάποιας αλήθειας

πιστεύω στην προσωπική ευτυχία του καθένα

πιστεύω στα πιο σοβαρά λάθη

πιστεύω στο βαθύ εγωκεντρισμό της καλοσύνης

πιστεύω στα εμπόδια που δεν ξεπερνιούνται

πιστεύω στην ματαιότητα των πιο σπουδαίων έργων

πιστεύω στις πιο αβάσταχτες στιγμές μοναξιάς

πιστεύω στην αποστασιοποίηση από τα προσωπικά δράματα

πιστεύω στο παιδιάστικο κλάμα

πιστεύω στις μοιρασμένες ζωές

πιστεύω στη θάλασσα και τη δύναμη του αέρα

πιστεύω στα ξενέρωτα καλούπια των καλών τρόπων

πιστεύω στην τύχη και την ατυχία, στη νύχτα και τη μέρα, στα ιάσιμα τραύματα, στις γαμημένες καλές προθέσεις, στις λάθος επιλογές, στη δυστυχία που φέρνουν, στη σωτηρία που δεν θα ‘ρθει, στις ανομολόγητες σκέψεις, στις κοντόληκτες αναμνήσεις, στα δάκρυα, στην επιβράβευση, στους κοινούς παρονομαστές, στο αλκοόλ και τα τσιγάρα και τους φίλους

και στο απέραντο καλοκαίρι που έρχεται

για να εξατμίσει ό, τι πιστέψαμε ενα χρόνο τώρα.

 

Advertisements

ως εδώ

αυτό το

φτάνει, ως εδώ

είναι τα δέκα χιλιάδες βήματα που πάγωνε η ακινησία

είναι ο χείμαρρος που λίμναζε

είναι το καρφωμένο βλέμμα στο μετά

είναι τα όνειρα που ξύπνησαν

είναι η γιορτή της δύναμης·

μα φτάνει τώρα,

ως εδώ