σωματικές προσωπικότητες του 21ου αιώνα

Παρατηρώ πάντα τις άγνωστες και κάπως απόκοσμα (μπορεί να αντικατασταθεί και με το διαβολικώς επιτηδευμένα) αντιπαθείς παρουσίες, και προσπαθώ να τις ψυχογραφήσω πρόχειρα με ό,τι προδίδει η σωματική τους προσωπικότητα (ή προσωπική σωματικότητα). Εξήγηση μέσω παραδειγμάτων: ψηλός κι εύθραυστος εκείνος, όσο ψηλή θα νομίζει ότι είναι η εύθραυστη κατά τ’ άλλα αντίληψη του για τα πράγματα. Μετρίου αναστήματος ο δίπλα και φωνακλάς, όσο μετρίου αναστήματος είναι ακόμα κι η φανερά βροντερή του ανοησία. Ούτε σωστά ανόητος δηλαδή. Νικητής, βέβαια, παραμένει πάντα ο μαλάκας, εκείνος δηλαδή που η ζωή του είναι μια ωδή στη μαλακία, η συμπεριφορά του μια κόπια αρίστης ηλιθιότητας, ένα συνοθύλευμα στερεοτυπικών αντιλήψεων για την περιβόητη φύση του ανθρώπου και το νόημα της ζωής. Το δεδομένο πνευματικό περιεχόμενο ευδοκιμεί σε κάθε σώμα, σε σένα κι εμένα, που αναπαυόμαστε στις σκιές ετοιμόρροπων ψευτοφιλοσοφήσεων.

τα καλοκαίρια μιας φυλής εφήβων που μεγάλωσε 

Δουλεύαμε τον Αύγουστο σε επαρχιακές ταβέρνες και καφετέριες και λίγο πριν το ξημέρωμα ή νωρίς το μεσημέρι διαβάζαμε Ρώσους κλασικούς. Αναμέναμε υπομονετικά το φθινόπωρο για να ταξιδέψουμε στις πρωτεύουσες της Ευρώπης και να πάρουμε κάρτες διαρκείας για τα φθινοπωρινά φεστιβάλ κινηματογράφου της μίζερης μα και πανέμορφης Αθήνας. Έτσι θυμάμαι την ανεύθυνη νιότη και την αυθάδη εφηβεία της φυλής μου, τα χρόνια που χτίζαμε μια αυτοκυριαρχία που θα άνθιζε μετά σε αυτό που θα έλεγε κανείς «σκεπτόμενους πάνω του μέσου όρου» ενήλικες, βαθιά ρομαντικούς και, ταυτόχρονα, αμετανόητα ρεαλιστές.

Αγία θάλασσα ή ο Αίολος 

Όπως τη θάλασσα ορίζει η ακτή,
σ’αυτόν εδώ τον κόσμο,

έτσι είναι, δυστυχώς, και τα όρια της ευτυχίας ορισμένα

και μέσα τους ο έρωτας απόλυτος·

αλίμονο σε όσους χτίζουν τις ζωές τους στα ρηχά

αδιαφορώντας για τη δύναμη του ανέμου.