τα καλοκαίρια μιας φυλής εφήβων που μεγάλωσε 

Δουλεύαμε τον Αύγουστο σε επαρχιακές ταβέρνες και καφετέριες και λίγο πριν το ξημέρωμα ή νωρίς το μεσημέρι διαβάζαμε Ρώσους κλασικούς. Αναμέναμε υπομονετικά το φθινόπωρο για να ταξιδέψουμε στις πρωτεύουσες της Ευρώπης και να πάρουμε κάρτες διαρκείας για τα φθινοπωρινά φεστιβάλ κινηματογράφου της μίζερης μα και πανέμορφης Αθήνας. Έτσι θυμάμαι την ανεύθυνη νιότη και την αυθάδη εφηβεία της φυλής μου, τα χρόνια που χτίζαμε μια αυτοκυριαρχία που θα άνθιζε μετά σε αυτό που θα έλεγε κανείς «σκεπτόμενους πάνω του μέσου όρου» ενήλικες, βαθιά ρομαντικούς και, ταυτόχρονα, αμετανόητα ρεαλιστές.

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “τα καλοκαίρια μιας φυλής εφήβων που μεγάλωσε 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s