505

Το ζήσαμε παλιά,

το ζούμε πάλι·

αντίκρυ μας να κάθεται αυτός,

νέος κάθε φορά,

και πάντα ίδιος,

κι εμείς να ευωδιάζουμε ξανά

τον ίδιο εαυτό,

τον λίγο αλλαγμένο· 

με φόβους απαράλλαχτους

κι ολόιδιες ελπίδες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s