μέσα από τη μικρή σχισμή

Έχω φανταστεί τον άνθρωπο να αποτρελαίνεται ένα ασήμαντο πρωί μέσα στο αυτοκίνητό του, ενώ πηγαίνει στη δουλειά. Είμαι εξοικειωμένος με αυτή την εικόνα: η τρέλα να κυριεύει το κεφάλι του ανθρώπου την ώρα που ετοιμάζεται να πετάξει το τελειωμένο του τσιγάρο έξω από το ελάχιστα ανοιγμένο παράθυρο. Με αργές κινήσεις, παλεύει να το περάσει με ακρίβεια μέσα από τη μικρή σχισμή. Κολλημένος στην κίνηση, πατάει σταθερά το φρένο και ακούει το τσιγάρο να ακουμπάει την άσφαλτο και νομίζει ότι κάποιο επόμενο δευτερόλεπτο το αυτοκίνητο θα πάρει φωτιά και η έκρηξη θα τους σκοτώσει όλους τριγύρω. Και τότε αρχίζει να νιώθει ενοχές για τον δίπλα τρελό, και τον παραδίπλα, και τον μπροστά, που θα πεθάνουν έτσι χαζά, από ένα μισοσβησμένο του τσιγάρο. Και το ράδιο αρχίζει να παίζει κάτι με ηλεκτρικές κιθάρες, που δεν θα μπορούσε να ταιριάζει περισσότερο σε μια σκηνή ανάφλεξης σαν αυτή που φαντάζεται ο άνθρωπος, που έχει πια αρχίσει να πλησιάζει, με αργές κινήσεις, το παράθυρο, παλεύοντας να περάσει με ακρίβεια ολόκληρο τον εαυτό του μέσα από τη μικρή σχισμή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s