μέσα από τη μικρή σχισμή

Έχω φανταστεί τον άνθρωπο να αποτρελαίνεται ένα ασήμαντο πρωί μέσα στο αυτοκίνητό του, ενώ πηγαίνει στη δουλειά. Είμαι εξοικειωμένος με αυτή την εικόνα: η τρέλα να κυριεύει το κεφάλι του ανθρώπου την ώρα που ετοιμάζεται να πετάξει το τελειωμένο του τσιγάρο έξω από το ελάχιστα ανοιγμένο παράθυρο. Με αργές κινήσεις, παλεύει να το περάσει με ακρίβεια μέσα από τη μικρή σχισμή. Κολλημένος στην κίνηση, πατάει σταθερά το φρένο και ακούει το τσιγάρο να ακουμπάει την άσφαλτο και νομίζει ότι κάποιο επόμενο δευτερόλεπτο το αυτοκίνητο θα πάρει φωτιά και η έκρηξη θα τους σκοτώσει όλους τριγύρω. Και τότε αρχίζει να νιώθει ενοχές για τον δίπλα τρελό, και τον παραδίπλα, και τον μπροστά, που θα πεθάνουν έτσι χαζά, από ένα μισοσβησμένο του τσιγάρο. Και το ράδιο αρχίζει να παίζει κάτι με ηλεκτρικές κιθάρες, που δεν θα μπορούσε να ταιριάζει περισσότερο σε μια σκηνή ανάφλεξης σαν αυτή που φαντάζεται ο άνθρωπος, που έχει πια αρχίσει να πλησιάζει, με αργές κινήσεις, το παράθυρο, παλεύοντας να περάσει με ακρίβεια ολόκληρο τον εαυτό του μέσα από τη μικρή σχισμή.

Advertisements

καλύτερα 

Να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και να βρούμε το καλύτερο·

το καλύτερο σπίτι

την καλύτερη δουλειά

την καλύτερη γκόμενα

το καλύτερο φαΐ

το καλύτερο μαγαζί

τα καλύτερα ρούχα

το καλύτερο αυτοκίνητο 

τους καλύτερους φίλους

τους καλύτερους γιατρούς

το καλύτερο χαστούκι

το καλύτερο γαμωσταυρίδι

την καλύτερη καψούρα

την καλύτερη ξεφτίλα•

τον χειρότερο εαυτό μας να κρύψουμε

κάτω από τον καλύτερο ουρανό

κάτω απ’ το χαλάκι

συμπεριφορές που καθορίζονται από τους γύρω,

από τα παιδικά χρόνια,

από το γονιδίωμα του σογιού,

από τη μαλακία που μας δέρνει·

κανένας αντιμέτωπος με την αλήθεια του,

αποφεύγουμε τους εαυτούς μας με αξιοζήλευτη μαεστρία,

προβάλλοντας ό, τι χειρότερο έχουμε στους απέναντι,

κρύβοντας το πτώμα της ψυχής μας κάτω απ’ το χαλάκι.

 

 

Κανείς

Δεν ήταν δικός του αυτός ο κόσμος 

ούτε δική του ήταν τούτη η ζωή·

Αυτόν τον ξέβρασε η θάλασσα

κι η θάλασσα πάλι τον τράβηξε η μαύρη·

η μπλε κι η μαύρη.

 

το δέλτα

Ξέρεις, σκεφτόμουν όλα αυτά τα ψυχολογικά τεστ

που πρέπει να επιλέξεις την απάντηση που σου ταιριάζει.

Κάθε ερώτηση έχει περίπου 4-5 πιθανές απαντήσεις.

 

Θυμάμαι μία που έλεγε πως βλέπεις το μέλλον.

Και είχε άλφα είμαι αρκετά αισιόδοξος,

βήτα νιώθω λίγο απογοητευμένος,

γάμμα είμαι συνέχεια απογοητευμένος και δεν ελπίζω τίποτα,

δέλτα είμαι βέβαιος ότι όλα έχουν χαθεί.

 

Πόσες επιλογές, ε;

 

Α ναι, δε σου’πα.

Χτες συνάντησα τυχαία το Γιώργο.

Λέει ότι θέλει πολύ γερό στομάχι για ν’αντέξεις εδώ πια και σκέφτεται να φύγει.

Τι λες εσύ;

 

Το δέλτα, ε;

 

Το δέλτα.